پیر زن وجوجه طلایی اش (بر گرفته از داستان های صمد بهرنگی )

پیر زنی بود که در دار دنیا کسی رو نداشت غیر از جوجه ی طلاییشاین جوجه روهم یه شب توی خواب پیداش کرده بود.پیر زن رو شور درست میکرد و میبرد سر حمام ها ومیفروخت.جوجه ی طلایی هم توی الونک پیر زن وتوی حیاط دنبال مورچه ها وعنکبوت ها  می گشت . از دولتی سر جوجه طلایی هیچ مورچه ای جرات نداشت قدم به خونه ی پیر زن بزاره . حتی مورچه سواره های چابک ودرشت .                                                  جوجه ی طلایی مورچه ها رو خوب وبد نمیکرد .همه جورشون رو نوک میزد میخورد .از پس گربه های فضول هم بر نمیامد که همه جا سر میکشیدند وبه خاطر یه تکه گوشت همه چیز رابه هم میزدند .حیاط پیر زن درخت گردوی پر شاخ وبرگی هم داشت . فصل گردو که می رسید کیف جوجه ی طلایی کوک میشد باد می زد گردو ها می افتاد جوجه میشکست ومی خورد.                           عنکبوتی هم از تنهایی وپیری پیر زن استفاده  کرده توی رف :پشت بطری ها خالی :دام گسترده وتخم میگذاشت .پیر زن روز گاری توی اون بطری ها  سرکه و ابغوره و عرق شاه اسپرم ونعناع پر می کرد و از فروش اونها زندگیشو  میچرخوند .    اما حالا فقط رو شور درست می کرد .بطریهای رنگارنگش خالی افتاده بود .                                                                    عنکبوت دلش از جوجه ی طلا یی قرص نبود.همیشه تو فکر این بود که کی به منقار جوجه گرفتار میشه بود .بخصوص که چند دفعه اون و لب رف دیده بود وتهدیدش کرده بود که اخر یک لقمه یچپش خواهد کرد .چند تا از بچه های عنکبوت رو هم خورده بود .         از طرف دیگه جوجه ی طلایی تموم مور چه ریز های خانه رو ریشه کن کرده بود  که همیشه به بوی خرده ریزی که پیر زن توی رف  می انداخت گذرشان از پشت بطریها ی خالی  می افتاد  وبرای عنکبوت شکار خوبی به حساب می امدند .                             شبی عنکبوت به خواب پیر زن امد وبهش گفت : ای پیر زن بیچاره : هیچ می دانی جوجه ی پر رو چه طوری  مال وثروت تو رو حرام میکنه؟                                              پیر زن گفت :خفه سو!جوجه ی طلایی من اونقدرناز ومهربان است که هرگز چنین کاری نمیکند.                                                                                                            عنکبوت گفت:پس خبر نداری.تو مثل کبک سرت وتوی برف می کنی  وخیالهای خام میکنی .پیر زن بی تاب شد وگفت :راستش را بگو ببینم منظورت چیه؟                       عنکبوت گفت :فایده اش چیست؟قر وغمزه ی جوجه ی طلایی چشمهاتو چنان کور کرده که حرف مرا باور نمیکنی .                                                                                   پیر زن با بی تابی گفت :اگه دلیل حسابی داشته باشی  چنان بلایی سرش در بیارم که حتی مورچه ها به حالش گریه کنن.                                                                     عنکبوت که دید پیر زن رو خوب پخته کرده"گفت :پس گوش کن بگویم .ای پیر زن بیچاره تو جون میکنی و روشور درست میکنی ومنت این وان  را میکشی می گذارند رو شور ها تو مبری سر حما مها میفروشی ویک لقمه نان در می اوری که شکمت را سیر کنی  واین جوجه ی پر رو وشکمو هیچ عین خیالش نیست که از اون همه گردو چیزی هم برای تو نگه دارد که بفروشیشان  ودستکم  یکی دو روز راحت زندگی کنی  وشام ونا هار راست راستی بخوری حالا باور کردی که جوجه یطلایی مالت را حرام میکند ؟               پیر زن با خشم تندی از خواب پرید وبرای جوجهی طلایی خط ونشان کشید. صبح برای رو شور فروختن هم نرفت .نشست توی الونکشو چشم دوخت به حیاط  به جوجه ی طلایی که خیلی وقت بود بیدار شده بود  وبلند شدن افتاب را تماشا میکرد.                 جوجه ی طلایی اومد پای درخت گردو بهش گفت :رفیق درخت یکی دو تا گردو بنداز صبحانه بخورم.درخت گردو یکی از شاخه هاشو تکونی داد و چند تا گردو به پایین افتاد جوجه تا به طرف گردو ها دوید  که ناگهان داد پیر زن بلند شد: اهای جوجهی زردنبو  دست بهشون نزن دیگر حق نداریگردو های منو بشکنی و بخوری .                             جوجه ی طلایی با تعجب به پیر زن نگاه کرد   دید انگار این یه پیر زن دیگری است . ان چشمهای راضی ومهربان  ان صورت خوش وخندان وان دهان گل  وشیرین را ندید  چیزی نگفت : ساکت ایستاد.پیر زن به او نزدیک شد و با لگد ان طرف تر پراندش  وگردو ها را برداشت  گذاشت توی جیبش .جوجه ی طلایی اخرش به حرف امد وگفت :ننه امروز یک جوری شده ای انگار شیطون رفته تو جلدت.پیر زن گفت خفه شو !روت خیلی زیاد شده   جوجه دوباره رفت پای درخت و گفت چند تا گردو میخوام . ودرخت هم با یه تکان چند تا گردو انداخت پایین  وجوجه  هم شروع کرد به خوردن  پیر زن سر رسید و جوجه ی زردن بو الان بهت نشون میدم . رفت منقل وروشن کرد و جوجه ی طلایی رو گرفت وکون جوجه رو چسبوند به منقل  کون جوجه جلز وولز کردو سوخت درخت هم تکان سختی خور دو تموم گردو ها شو زد به پیر زن .پیر زن جوجه رو ول کرد و دید که همه گردو ها سنگن .    جوجه ئرفت به گوشه ای و پیر زن هم به گوشه ای ساکت نشستن  وبه فکر کردن جوجه دیگه هیچ حرکتی نمیکرد وفقط گاهی به کون سوختش یه نگاهی می کرد و اهی میکشید  . پیر زن هم حسابی حالش گرفته شده بود و در حال فکر کردن بود  که عنکبوت از رف اویزون شد به طرف پایین  وبه پیر زن گفت پاشو که داره شب میشه وهنوز گردوهارو نفروختی تا برای شبت غذا تهیه کنی پیر زن تا عنکبوت رو دید دمپایی شو بر داشت و پرتاب کرد به طرف عنکبوت واز عنکبوت فقط یه اثر باقی موند وبس. بعد پیر زن اشک هاش و با گوشه ی چادرش خشک کرد ورفت به سمت جوجه ی طلایی ودستی بر سر وروی جوجه کشید وگفت :نمیخوای گردو بخوری .جوجه سرش رو بلند کرد وبه چهره مهربان پیر زن نگاهی کرد وگفت :چرا نمیخواهم ننه جان مرهم به زخمم میزاری ؟ پیر زن گفت : چرا که نه ننه جون  پاشو بریم تو الونک .ان شب پیرزن وجوجه غذاشون همه گرد وبود. صبح هم پیر زن پا شد وهر چی عنکبوت گوشه وکنار خونه بود پاک کرد ودرو انداخت .

/ 0 نظر / 125 بازدید